Shloka 15
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
कबन्धैरुत्थितैश्किन्नै्न॑त्यद्धिश्चापरैर्युधि । क्रव्यादगणसंछन्ना घोरा भूत् पृथिवी विभो
kabandhair utthitaiś chinnaiḥ atyaddhiś cāparair yudhi | kravyādagaṇasaṃchannā ghorā bhūt pṛthivī vibho ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่องค์ผู้ทรงเดช! เพราะลำตัวไร้ศีรษะที่ถูกตัดขาดแต่ยังลุกขึ้น และเพราะร่างที่แหลกฉีกอื่น ๆ อีกทั้งฝูงสัตว์กินเนื้อที่ปกคลุมอยู่ ทำให้แผ่นดินในสนามรบดูน่าสยดสยองยิ่งนัก”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical cost of war: when conflict turns into indiscriminate slaughter, the world itself appears defiled and terrifying, reminding the listener that adharma manifests not only in actions but in the very atmosphere of society.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra the gruesome state of the battlefield—severed, headless bodies and other mutilated remains, with carrion-eaters swarming—conveying the intensity and devastation of the fighting in the Śalya Parva.