Previous Verse

Shloka 3436

शकुनिवधः — Sahadeva’s Slaying of Śakuni

with Ulūka’s fall

दुर्योधनं शरैस्ती3णै: संक्रुद्ध: समवाकिरत्‌ । प्रजानाथ! थोड़ी देरमें सचेत होनेपर क्रोधमें भरे हुए सहदेव दुर्योधनपर पैने बाणोंकी वर्षा करने लगे

duryodhanaṃ śarais tīkṣṇaiḥ saṃkruddhaḥ samavākirat |

สัญชัยกล่าวว่า—สหเทวะผู้เดือดดาลโปรยฝนศรคมกล้าใส่ทุรโยธนะจากทุกด้าน โอ้ผู้เป็นที่พึ่งแห่งปวงชน ครั้นได้สติเต็มที่ในไม่ช้า เขาก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวและระดมศรใส่ทุรโยธนะไม่ขาดสาย

दुर्योधनम्Duryodhana (as the object)
दुर्योधनम्:
Karma
TypeNoun
Rootदुर्योधन
FormMasculine, Accusative, Singular
शरैःwith arrows
शरैः:
Karana
TypeNoun
Rootशर
FormMasculine, Instrumental, Plural
तीक्ष्णैःsharp
तीक्ष्णैः:
Karana
TypeAdjective
Rootतीक्ष्ण
FormMasculine, Instrumental, Plural
संक्रुद्धःenraged
संक्रुद्धः:
Karta
TypeAdjective
Rootसंक्रुद्ध
FormMasculine, Nominative, Singular
समवाकिरत्showered / covered (him) all around
समवाकिरत्:
Karta
TypeVerb
Rootअव√कॄ (किरति)
FormImperfect (Laṅ), 3rd, Singular, Parasmaipada

संजय उवाच

S
Sañjaya
D
Duryodhana
S
Sahadeva
A
arrows (śara)

Educational Q&A

The verse highlights the ethical tension of kṣatriya life: even a generally dharmic warrior can be overtaken by krodha, yet in a battlefield context that anger is channeled into the grim duty of combat. It implicitly warns that wrath is powerful and contagious, shaping action even when one fights for a just cause.

Sañjaya narrates that Sahadeva, now fully roused and furious, launches a concentrated barrage of sharp arrows at Duryodhana, attempting to overwhelm him in the ongoing Kurukṣetra battle.