Shloka 55
शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
माद्रीपुत्रो शतेनाजी विव्याथ निशितै: शरै: । फिर सात्यकिको पचीस, भीमसेनको पाँच तथा माद्रीके पुत्रोंकी सौ तीखे बाणोंसे रणभूमिमें घायल कर दिया ।। एवं विचरतस्तस्य संग्रामे राजसत्तम
mādrīputro śatenājī vivyātha niśitaiḥ śaraiḥ | evaṃ vicaratas tasya saṃgrāme rājasattama ||
สัญชัยกล่าวว่า—โอรสแห่งมาทรีได้ยิงศรคมกริบหนึ่งร้อยดอกใส่เขาในสนามรบ ทำให้บาดเจ็บสาหัสกลางสมรภูมิ ครั้นพระราชาผู้ประเสริฐนั้นเคลื่อนอยู่ท่ามกลางการรบอันอึงคะนึง เสียงปะทะแห่งอาวุธก็ดำเนินต่อไป เหล่านักรบต่างยึดมั่นในธรรมแห่งกษัตริย์ของตน ท่ามกลางความโหดร้ายของสงคราม.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of kṣatriya warfare: prowess and duty are enacted through disciplined action, yet the consequences are immediate and bodily. It frames combat as a domain where dharma is claimed through conduct, even as suffering is unavoidable.
Sañjaya reports that Mādrī’s son (Nakula or Sahadeva) pierces an opponent with a hundred sharp arrows, wounding him on the battlefield, while the addressed ‘best of kings’ continues moving amid the ongoing fight.