Shloka 38
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
तथा स वीरो हत्वा तं ततो<न्यान् समुपाद्रवत्
tathā sa vīro hatvā taṃ tato 'nyān samupādravat | rājendra |
ครั้นสังหารผู้นั้นแล้ว วีรบุรุษก็พุ่งเข้าหาผู้อื่นต่อไป โอ้พระราชาผู้ประเสริฐ ครั้นฆ่ายุธามันยุแล้ว อัศวัตถามันได้เข้าจู่โจมมหารถีคนอื่น ๆ ขณะยังหลับใหล พวกเขาสั่นระริกและดิ้นรนด้วยความหวาดกลัว แต่เขากลับสังหารเสียประหนึ่งชายผู้ได้รับมอบหมายให้ฆ่าสัตว์ในยัญพิธีอันเปี่ยมด้วยความรุนแรง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral collapse that can follow unchecked rage and vengeance: killing sleeping opponents is portrayed through a grim sacrificial analogy, underscoring how violence can become mechanical and dehumanizing, standing in tension with ideals of righteous warfare (dharma-yuddha).
After killing Yudhāmanyu, Aśvatthāman continues his nocturnal assault, rushing upon other great warriors while they sleep and slaughtering them despite their fear and helplessness; Sañjaya reports this to King Dhṛtarāṣṭra.