Shloka 16
अश्वत्थाम-शापः, परिक्षिद्भविष्यत्, मणि-न्यासः
Aśvatthāman’s Curse, Parikṣit’s Future, and the Mani’s Restitution
अहं त॑ जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा । पश्य मे तपसो वीर्य सत्यस्य च नराधम,नराधम! तेरी शस्त्राग्निके तेजसे दग्ध हुए उस बालकको मैं जीवित कर दूँगा। उस समय तू मेरे तप और सत्यका प्रभाव देख लेना इति श्रीमहाभारते सौप्तिकपर्वणि ऐषीकपर्वणि द्रौपदीसान्त्वनायां षोडशो< ध्याय: इस प्रकार श्रीमहाभारत सौप्तिकपववके अन्तर्गत ऐषीकपवर्ें द्रौपदीकी सानत्वनाविषयक सोलहवाँ अध्याय पूरा हुआ
ahaṁ taṁ jīvayiṣyāmi dagdhaṁ śastrāgnitejasā | paśya me tapaso vīryaṁ satyasya ca narādhama ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “เราจักชุบชีวิตเด็กนั้น ผู้ถูกเผาผลาญด้วยเดชเพลิงแห่งอาวุธของเจ้าให้กลับคืนมา โอ้ผู้ต่ำช้าที่สุดในหมู่มนุษย์ จงดูฤทธานุภาพแห่งตบะของเรา และพลังแห่งสัจจะของเราเถิด”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid the aftermath of war and atrocity, dharma asserts itself through protection of the innocent: the verse highlights the moral authority of tapas (disciplined spiritual power) and satya (truthfulness) as forces that can counter destructive violence.
The speaker declares the ability to revive a child who has been burned by the fiery energy of a weapon, challenging the perpetrator as “narādhama” and invoking the demonstrable power of austerity and truth to undo the harm.