Shloka 24
अध्याय १ — न्यग्रोधवनोपवेशनम् तथा द्रौणिनिश्चयः
Night at the Banyan and Drauṇi’s Resolve
ततोऊस्तं पर्वतश्रेष्ठमनुप्राप्ते दिवाकरे । सर्वस्य जगतो धात्री शर्वरी समपद्यत
tato ’staṃ parvataśreṣṭham anuprāpte divākare | sarvasya jagato dhātrī śarvarī samapadyata ||
ครั้นต่อมาเมื่อสุริยเทพเสด็จถึงภูผาอันประเสริฐ ณ ที่อัสดงคต ราตรีเทวีผู้ประหนึ่งมารดาแห่งสรรพโลกก็แผ่ครอบคลุมไปทั่ว ทำให้สรรพสิ่งทั้งปวงได้พักพิงราวกับอยู่ในอ้อมกอด
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames night as a universal shelter, but within the Sauptika Parva it also foreshadows how moral vigilance can lapse under darkness; the setting reminds readers that circumstances (like night) may enable wrongdoing, yet responsibility remains with the doer.
Sañjaya describes sunset: the Sun reaches the western mountain and night spreads over the world. This sets the scene for the nocturnal events that define the Sauptika episode.