Shloka 42
मया च भ्रंशितो राजन् द्रुपद: सखिवितग्रहे । पुत्रार्थभयजद् राजा वधाय मम भारत,“राजन! मैंने मैत्रीके विषयको लेकर कलह प्रारम्भ होनेपर राजा ट्रुपदको उनके राज्यसे भ्रष्ट किया था; भारत! इससे दुःखी होकर उन्होंने मेरे वधके लिये पुत्र प्राप्त करनेकी इच्छासे एक यज्ञका आयोजन किया
mayā ca bhraṁśito rājan drupadaḥ sakhivigrahe | putrārthabhayajād rājā vadhāya mama bhārata ||
ข้าแต่พระราชา เมื่อเกิดวิวาทขึ้นเพราะเรื่องมิตรภาพ ข้าก็เป็นผู้ทำให้พระเจ้าทรุปทะถูกปลดจากราชอาณาจักรของตน โอ้ภารตะ ด้วยความทุกข์และความหวาดหวั่นจากความอัปยศนั้น พระองค์จึงประกอบยัญพิธีด้วยปรารถนาจะได้โอรส เพื่อให้เป็นเหตุแห่งการสังหารข้า
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how breaches of friendship and acts of humiliation can generate enduring enmity, leading rulers to seek retaliation even through ritual means. Ethically, it warns that adharma in personal relations can escalate into public violence and long-term conflict.
The speaker recalls that Drupada was deprived of his kingdom due to a dispute connected with friendship. In response, Drupada, distressed and fearful, arranges a sacrifice to obtain a son who would be capable of killing the speaker—setting the stage for revenge-driven consequences.