यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
त्रसहस्युश्न॒ राजर्षि: कृतवीर्य: श्रुतश्रवा: । अरिष्टनेमि: सिद्धश्च कृतवेग: कृतिर्निमि:
Trasahasyuś ca rājarṣiḥ kṛtavīryaḥ śrutaśravāḥ | Ariṣṭanemiḥ siddhaś ca kṛtavegaḥ kṛtir nimiḥ ||
นารทกล่าวว่า “มีตรสหัสยุ ผู้เป็นราชฤๅษี; กฤตวีรยะผู้เลื่องชื่อด้วยเดช; และศรุตศรวาผู้มีเกียรติขจรไกล อีกทั้งอริษฏเนมิผู้บรรลุสิทธิ พร้อมด้วยกฤตเวคะ กฤติ และนิมิ”
नारद उवाच
The verse implicitly praises a model of rulership where greatness is measured by dharmic stature and enduring reputation—being a rājarṣi, being ‘heard of’ for virtue, and being ‘siddha’ (accomplished) rather than merely powerful.
Nārada is listing notable figures—primarily kings and eminent persons—as part of a genealogical/historical enumeration, situating present events within a remembered lineage of exemplary rulers.