Shloka 6
यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
लेहां चोष्यं च पेयं च हृद्यं स््वादु मनोहरम् । पुण्यगन्धा: स्रजस्तस्य नित्यं कामफला द्रुमा:,इसके सिवा चाटनेयोग्य, चूसनेयोग्य, पीनेयोग्य तथा हृदयको प्रिय लगनेवाली और भी स्वादिष्ठ एवं मनोहर वस्तुएँ वहाँ सदा प्रस्तुत रहती हैं। उस सभामें पवित्र सुगन्ध फैलानेवाली पुष्प-मालाएँ और सदा इच्छानुसार फल देनेवाले वृक्ष लहलहाते रहते हैं
lehyaṁ coṣyaṁ ca peyaṁ ca hṛdyaṁ svādu manoharam | puṇyagandhāḥ srajas tasya nityaṁ kāmaphalā drumāḥ ||
นารทกล่าวว่า “ที่นั่นมีของโอชะสำหรับเลีย สำหรับดูด และสำหรับดื่ม—ชวนชื่นใจ หวานละมุน และน่าหลงใหล—พร้อมอยู่เสมอ ในท้องพระโรงนั้นมีพวงมาลัยดอกไม้หอมบริสุทธิ์อยู่เป็นนิตย์ และมีหมู่ไม้ที่ให้ผลตามความปรารถนาไม่ขาดสาย”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the seductive completeness of royal luxury—objects of enjoyment appear effortlessly and even seem to fulfill desire. Ethically, it foreshadows how abundance and enchantment can intensify attachment and pride, setting the stage for later conflict in the Sabha Parva.
Nārada is describing the extraordinary assembly hall, emphasizing its marvels: ever-available delicacies and drinks, fragrant garlands, and trees that bear fruit according to one’s wish—details that underscore the hall’s supernatural or exceptional grandeur.