Shloka 17
Kuntī’s Consolation to Draupadī and Lament for the Dispossessed Pandavas (सभा पर्व, अध्याय 70)
धर्मराजनिसृष्टस्तु सिंह: क्षुद्रमृगानिव । धार्तराष्ट्रानिमान् पापान् निष्पिषेयं तलासिभि:
dharmarājanisṛṣṭas tu siṁhaḥ kṣudramṛgān iva | dhārtarāṣṭrān imān pāpān niṣpiṣeyaṁ talāsibhiḥ ||
หากพระธรรมราชา (ยุธิษฐิระ) โปรดมีบัญชาแล้วไซร้ ข้าจักบดขยี้บุตรผู้บาปของธฤตราษฏระเหล่านี้ ดุจสิงห์ตะครุบสัตว์น้อยให้แหลกสลาย—มิใช่ด้วยดาบ หากด้วยฝ่ามือของข้าเอง
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
Even justified force is portrayed as requiring dharmic authorization: Bhīma’s power and anger are explicitly placed under Dharmarāja’s command, highlighting restraint, hierarchy, and the ethical framing of violence as duty rather than impulse.
In the tense aftermath of humiliation and injustice in the royal assembly context, Bhīma voices a fierce vow: if Yudhiṣṭhira permits, he will destroy the Kauravas with overwhelming strength—so great that he needs no weapon, only his palms.