Shloka 35
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
एको भर्ता स्त्रिया देवैरविहित: कुरुनन्दन । इयं त्वनेकवशगा बन्धकीति विनिश्चिता,कुरुनन्दन! देवताओंने स्त्रीके लिये एक ही पतिका विधान किया है; परंतु यह द्रौपदी अनेक पतियोंके अधीन है, अतः यह निश्चय ही वेश्या है। इसका सभामें लाया जाना कोई अनोखी बात नहीं है। यह एकवस्त्रा अथवा नंगी हो तो भी यहाँ लायी जा सकती है, यह मेरा स्पष्ट मत है
eko bhartā striyā devair avihitaḥ kurunandana | iyaṁ tv anekavaśagā bandhakīti viniścitā ||
กรรณะกล่าวว่า “โอ้ผู้เป็นความชื่นใจแห่งกุรุ เทพทั้งหลายได้บัญญัติให้สตรีมีสามีเพียงผู้เดียว แต่ทราวปทีผู้นี้อยู่ใต้อำนาจชายหลายคน ฉะนั้นจึงควรตัดสินว่านางเป็น ‘บันธกี’—หญิงคณิกา เพราะเหตุนั้น การนำเธอเข้าสู่สภาจึงมิใช่เรื่องประหลาด ไม่ว่านางจะนุ่งห่มเพียงผืนเดียวหรือแม้ไร้เครื่องนุ่งห่ม ก็อาจนำมาที่นี่ได้—นี่คือความเห็นอันชัดแจ้งของเรา”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates adharma through abusive reasoning: Karna weaponizes a rigid claim about marriage to justify Draupadī’s public humiliation. The ethical lesson is that dharma cannot be upheld by slander, dehumanization, or coercion; public power used to shame the vulnerable is a mark of moral collapse in the assembly.
In the dice-hall episode, after the Pāṇḍavas are defeated and Draupadī is summoned, Karna speaks in the Kaurava court, addressing Duryodhana. He argues that because Draupadī has multiple husbands she should be treated as a courtesan, and he endorses bringing her into the assembly even in a state of undress—intensifying the outrage that defines the scene.