Shloka 31
दुर्योधनके छोटे भाई! तुम्हें धर्मके विषयमें यथार्थ ज्ञान नहीं है। तुम जो जीती हुई द्रौपदीको नहीं जीती हुई बता रहे हो, इससे तुम्हारे मन्दबुद्धि होनेका परिचय मिलता है ।। कथं हाविजितां कृष्णां मन्यसे धृतराष्ट्रज । यदा सभायां सर्वस्वं न्यस्तवान् पाण्डवाग्रज:
Duryodhanake choṭe bhāī! tumheṁ dharmake viṣayameṁ yathārtha jñāna nahīṁ hai. tum jo jītī huī draupadīko nahīṁ jītī huī batā rahe ho, isase tumhāre mandabuddhi hone kā paricaya miltā hai. kathaṁ hā vijitāṁ kṛṣṇāṁ manyase dhṛtarāṣṭraja, yadā sabhāyāṁ sarvasvaṁ nyastavān pāṇḍavāgrajaḥ.
กรรณะกล่าวว่า “โอ้น้องชายของทุรโยธนะ เจ้าไม่รู้ธรรมะโดยแท้จริง การที่เจ้ากล่าวว่าทราวปที—ผู้ถูกชนะแล้ว—ยังไม่ถูกชนะ ย่อมเผยความเขลาของเจ้า โอ้บุตรแห่งธฤตราษฏระ เมื่อในสภานั้นพี่ใหญ่แห่งปาณฑพได้วาง ‘ทุกสิ่งทั้งมวล’ เป็นเดิมพันแล้ว เจ้าจะคิดได้อย่างไรว่า กฤษณา (ทราวปที) มิได้ถูกพิชิต?”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how appeals to “dharma” can be distorted to justify wrongdoing: Karna argues in legalistic terms that Draupadī is ‘won’ because Yudhiṣṭhira staked everything, exposing a tension between procedural claims and genuine righteousness.
In the Kuru assembly after the dice game, Karna rebukes a Kaurava prince (addressed as Dhṛtarāṣṭra’s son and Duryodhana’s younger brother) for denying that Draupadī has been won, asserting that Yudhiṣṭhira’s total stake in the sabhā makes her subject to the outcome.