Shloka 7
नारदेन दिव्यसभाः कथितुं प्रतिज्ञा
Nārada’s Prelude to Describing the Divine Assemblies
युधिछिर उवाच भवान् संचरते लोकान् सदा नानाविधान् बहून् । ब्रह्मणा निर्मितान् पूर्व प्रेक्षमाणो मनोजव:,युधिष्ठिरे पूछा--मुनिवर! आप मनके समान वेगशाली हैं, अतः ब्रह्माजीने पूर्वकालमें जिनका निर्माण किया है, उन अनेक प्रकारके बहुत-से लोकोंका दर्शन करते हुए आप उनमें सदा बेरोक-टोक विचरते रहते हैं
yudhiṣṭhira uvāca
bhavān sañcarate lokān sadā nānāvidhān bahūn |
brahmaṇā nirmitān pūrvaṃ prekṣamāṇo manojavaḥ ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า—“ข้าแต่มุนีผู้ประเสริฐ ท่านรวดเร็วดุจจิต แลเที่ยวไปไม่ขาดในโลกนานาประการอันมากมาย ซึ่งพรหมาได้เนรมิตไว้แต่กาลก่อน พร้อมทั้งทอดพระเนตรแดนเหล่านั้นอยู่เสมอ”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic inquiry: a ruler approaches a knower with humility, recognizing the sage’s wider vision of reality (many lokas) and grounding that vision in cosmic order (creation by Brahmā).
Yudhiṣṭhira addresses a revered sage, praising his mind-swift ability to roam and observe many Brahmā-created realms, setting up a request for knowledge based on the sage’s extraordinary experience.