Shloka 9
Adhyāya 48 — Duryodhana’s Account of Tribute and the Provisioned Court (सभा पर्व, अध्याय ४८)
तेन चैव मयेनोक्ता: किंकरा नाम राक्षसा: | वहन्ति तां सभां भीमास्तत्र का परिदेवना
tena caiva mayenoktāḥ kiṅkarā nāma rākṣasāḥ | vahanti tāṃ sabhāṃ bhīmās tatra kā paridevanā ||
ทุรโยธนะกล่าวว่า “มยะผู้นั้นเองได้กล่าวว่า มีรากษสชื่อ ‘กิงกร’ อันน่ากลัว พวกมันคือเหล่าอสูรดุร้ายที่แบกท้องพระโรงนั้นไว้ หากเป็นเช่นนี้แล้ว จะมีที่ใดให้คร่ำครวญ?”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a rhetorical stance of suppressing lament by appealing to an asserted explanation of extraordinary events. Ethically, it reflects how pride and rivalry can reframe wonder or discomfort into dismissive certainty, discouraging honest reflection.
In the context of the famed assembly-hall, Duryodhana refers to a claim that fearsome rākṣasas called Kiṅkaras are the bearers of the hall. He uses this to argue that there is no reason to grieve or complain about what is being witnessed or discussed.