Dyūta-kathā-praśnaḥ — Inquiry into the Dice-Game Calamity
दिष्ट्या वर्धसि कौन्तेय साम्राज्य प्राप्य दुर्लभम् | वर्धिता: कुरव: सर्वे त्वया कुरुकुलोद्वह,“कुन्तीनन्दन! बड़े आनन्दकी बात है कि तुम परम दुर्लभ सम्राट्का पद पाकर सदा उन्नतिशील हो रहे हो। कुरुकुलका भार वहन करनेवाले नरेश! तुमने समस्त कुरुवंशियोंको समृद्धिशाली बना दिया
diṣṭyā vardhasi kaunteya sāmrājyaṁ prāpya durlabham | vardhitāḥ kuravaḥ sarve tvayā kurukulodvaha ||
“โอ กัณฑียะ บุตรแห่งกุนตี นับเป็นสิริมงคลยิ่งที่ท่านได้บรรลุราชสมบัติแห่งจักรพรรดิอันหาได้ยาก และยังเจริญรุ่งเรืองสืบไป โอ ผู้ทรงค้ำจุนวงศ์กุรุ ด้วยท่านนี้เองเหล่ากุรุทั้งปวงจึงผาสุกอุดม”
वैशम्पायन उवाच
The verse frames successful rule as both rare and ethically weighty: true sovereignty is praised when it results in the flourishing of the whole lineage/community, highlighting the king’s duty to sustain and uplift others (rājadharma).
The narrator Vaiśampāyana reports a congratulatory address to Yudhiṣṭhira (Kaunteya), praising him for attaining imperial power and for making all the Kurus prosper, emphasizing his role as the upholder of the Kuru line.