Shloka 66
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन् साधु साध्विति । उस समय सहदेवके मस्तकपर आकाशसे फूलोंकी वर्षा होने लगी और अदृश्यरूपसे खड़े हुए देवताओंने 'साधु', 'साधु” कहकर उनके सत्साहसकी प्रशंसा की
adṛśyarūpā vācaścāpyabruvan sādhu sādhviti |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า เสียงที่มองไม่เห็นร้องว่า “สาธุ! สาธุ!” ในขณะนั้นเอง ดอกไม้โปรยปรายจากฟากฟ้าลงเหนือเศียรของสหเทวะ และเหล่าเทพผู้มิปรากฏกายก็สรรเสริญความกล้าหาญอันชอบธรรมของเขา
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Actions grounded in dharma and undertaken with steadfast courage are worthy of praise; the narrative frames ethical resolve as something that can receive even divine affirmation.
As Sahadeva acts or speaks with notable righteous boldness, flowers rain down from the sky and unseen gods applaud him, saying “sādhu, sādhu,” signaling approval and auspiciousness.