Shloka 43
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
अर्च्यमर्चितमर्घाहमनुजानन्तु ते नृपा: । 'जो बुद्धिमान् राजा हों वे मेरे द्वारा की हुई आचार्य, पिता, गुरु, पूजनीय तथा अर्घ्यनिवेदनके सर्वथा योग्य भगवान् श्रीकृष्णकी पूजाका हृदयसे अनुमोदन करें”
arcyam arcitam arghāham anujānantu te nṛpāḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ขอให้บรรดากษัตริย์ผู้มีปัญญาแท้จริง จงยินยอมด้วยใจต่อการบูชาที่เรากระทำ—การบูชาพระศรีกฤษณะ ผู้ควรเคารพดุจอาจารย์ บิดา และครู และทรงเป็นผู้สมควรยิ่งต่อการถวายอรฺฆยะ (อัรฆยะ) อันเป็นเครื่องสักการะ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True wisdom in rulers is shown by recognizing and endorsing rightful honor: reverence should be offered to the genuinely venerable—here, Śrī Kṛṣṇa—who embodies the roles of teacher, fatherly protector, and spiritual guide, and is therefore supremely fit to receive arghya and worship.
In the royal assembly context, worship and the arghya-offering have been rendered to Śrī Kṛṣṇa. The speaker frames this act as proper and invites the assembled kings—especially the discerning ones—to approve it wholeheartedly, reinforcing the legitimacy of honoring Kṛṣṇa as the foremost guest and authority.