Shloka 25
यदि भीताश्न कौन्तेया: कृपणाश्न॒ तपस्विन: । ननु त्वयापि बोद्धव्यं यां पूजां माधवाहसि,(अब शिशुपालने भगवान् श्रीकृष्णको देखकर कहा--) माधव! कुन्तीके पुत्र डरपोक, कायर और तपस्वी हैं। इन्होंने तुम्हें ठीक-ठीक न जानकर यदि तुम्हारी पूजा कर दी तो तुम्हें तो समझना चाहिये था कि तुम किस पूजाके अधिकारी हो?
yadi bhītāś ca kaunteyāḥ kṛpaṇāś ca tapasvinaḥ | nanu tvayāpi boddhavyaṃ yāṃ pūjāṃ mādhavāharasi ||
ศิศุปาลกล่าวว่า “โอ้ มาธวะ! ต่อให้บุตรแห่งกุนตีจะหวาดหวั่น อ่อนแอ และเคร่งตบะก็ตาม แต่ท่านเองก็ควรรู้ว่า ท่านสมควรแก่การบูชาเช่นใด หากพวกเขาไม่รู้จักท่านโดยแท้แล้วถวายเกียรติ ท่านก็ควรไตร่ตรองว่าควรรับหรือไม่”
शिशुपाल उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a polemical ethical claim about honor: Śiśupāla argues that worship should match the recipient’s true worth and that a discerning person should not accept misplaced honor. In context, it functions as an example of how pride and hostility can distort moral reasoning, turning ‘discernment’ into a weapon of insult.
During the royal assembly connected with Yudhiṣṭhira’s Rājasūya, Kṛṣṇa is honored. Śiśupāla, enraged, publicly attacks Kṛṣṇa and derides the Pāṇḍavas as fearful and weak, claiming their worship is ignorant and that Kṛṣṇa should have recognized he was not worthy of such honor.