Shloka 28
अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
भीष्म उवाच एष होषां समस्तानां तेजोबलपराक्रमै: । मध्ये तपन्निवाभाति ज्योतिषामिव भास्कर:
bhīṣma uvāca | eṣa hoṣāṃ samastānāṃ tejobalaparākramaiḥ | madhye tapann ivābhāti jyotiṣām iva bhāskaraḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ บุตรแห่งกุนตี! ท่ามกลางหมู่กษัตริย์ที่ประชุมพร้อมกันนี้ พระศรีกฤษณะทรงส่องประกายด้วยเดชานุภาพ กำลัง และวีรกรรม ดุจพระอาทิตย์ผู้รุ่งโรจน์เหนือหมู่ดาวเคราะห์และดารา ทั้งเมื่อสุริยะอุทัย ความมืดก็สลายไป และเมื่อสายลมพัดผ่าน สถานที่อับนิ่งไร้ลมก็ประหนึ่งมีชีวิต ฉันใด การประทับอยู่ของพระกฤษณะก็ทำให้ราชสภานี้ชื่นบานและสว่างไสวฉันนั้น เพราะฉะนั้น พระองค์เท่านั้นทรงควรแก่เกียรติยศอันสูงสุดก่อนผู้ใด”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True eminence is recognized by intrinsic qualities—radiance (tejas), strength (bala), and valor (parākrama)—and rightful honor should be offered to the one whose presence uplifts and illumines the community; thus Bhishma argues that Krishna deserves the foremost worship (agra-pūjā).
In the royal assembly during Yudhishthira’s great rite, Bhishma points to Krishna among the gathered rulers and, using the sun-among-stars comparison, recommends him as the most worthy recipient of the first honor.