Shloka 15
अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
संदिदेश पुरायोडसौ विबुधान् भूतकृत् स्वयम् । अन्योन्यमभिनिध्नन्त: पुनर्लोकानवाप्स्यथ
sandideśa purā yo 'sau vibudhān bhūtakṛt svayam | anyonyam abhinighnantaḥ punar lokān avāpsyatha ||
ในกาลก่อน พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้ก่อกำเนิดสรรพสัตว์ ได้ทรงมีพระบัญชาแก่เหล่าเทพด้วยพระองค์เองว่า “จงไปบังเกิดบนแผ่นดิน บรรลุประโยชน์ที่มุ่งหมาย แล้วจงประหัตประหารกันเอง และกลับคืนสู่โลกสวรรค์ของตนอีกครั้ง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents a worldview in which even large-scale conflict can be situated within a divine mandate aimed at re-establishing order; yet it implicitly raises ethical tension by linking duty and destiny with mutual killing, inviting reflection on responsibility, intention, and the moral cost of violence.
Vaiśampāyana reports an ancient command of the Creator to the gods: they are to be born on earth, fulfill a specific purpose, engage in mutual destruction, and then regain their heavenly realms—foreshadowing divinely orchestrated incarnations and the coming clashes among great warriors.