Shloka 15
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
विचित्रै रत्नवद्धिश्व ऋद्धवा परमया युतै: । राजभिश्च समावृत्तैरतीव श्रीसमृद्धिभि: । अशोभत सदो राजन् कौन्तेयस्य महात्मन:
vicitrai ratnavaddhiśva ṛddhavā paramayā yutaiḥ | rājabhiś ca samāvṛttair atīva śrīsamṛddhibhiḥ | aśobhata sado rājan kaunteyasya mahātmanaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา ท้องพระโรงของโอรสแห่งกุนตีผู้มีจิตใจสูงส่งนั้นสว่างไสวรุ่งเรือง ประดับด้วยทรัพย์อันพิสดารฝังรัตนะและความมั่งคั่งอันยิ่งใหญ่ยิ่ง และแน่นขนัดด้วยบรรดากษัตริย์ผู้เปี่ยมศรีสมบัติเป็นอย่างยิ่ง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how recognized authority and public honor manifest outwardly as prosperity and a flourishing court: when many kings gather in a ruler’s hall, it signals legitimacy, influence, and the social order that supports kingship.
Vaiśampāyana describes the magnificence of Yudhiṣṭhira’s assembly-hall—richly adorned and crowded with prosperous kings—setting the scene for the political and ceremonial events of the Sabha Parva.