Shloka 163
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
शक्रविष्णू हि संग्रामे चेरतुस्तारकामये । भीम और अर्जुन--से दो योद्धा उस रथपर बैठे थे
śakra-viṣṇū hi saṅgrāme ceratus tārakāmaye |
ในศึกอันสว่างไสวดุจดวงดาวนั้น นักรบผู้ยิ่งใหญ่สององค์บนราชรถเคลื่อนเวียนไปประหนึ่งศักระ (พระอินทร์) และพระวิษณุเสด็จร่วมกัน ภีมะและอรชุนประทับบนรถ ส่วนพระศรีกฤษณะทรงเป็นสารถี คุมกิจแห่งรถด้วยความมั่นคง ราชรถนั้นยากจะพิชิตแม้สำหรับยอดธนูทั้งหลาย และด้วยเดชแห่งรถีผู้เลิศทั้งสอง ราชรถอันประเสริฐจึงรุ่งเรืองงดงาม ราวกับพระอินทร์และพระวิษณุประทับร่วมกันท่องไปในสนามรบที่พราวดาว
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a divine simile to highlight how extraordinary prowess and well-directed action can elevate human effort to a near-divine standard; it implicitly values disciplined leadership and coordinated strength as forces that make victory possible even against formidable opposition.
Vaiśampāyana describes a chariot moving through a brilliant, star-like battle, saying it appeared as if Indra and Viṣṇu were together traversing the battlefield—an image meant to convey overwhelming splendor and power.