Shloka 21
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
इस प्रकार श्रीमह्याभारत सभापव॑के अन्तर्गत जरासंधवधपर्वमें श्रीकृष्णजरासंधरसंवादविषयक इक्कीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate sabhāparvaṇi antargata-jarāsandhavadha-parvaṇi śrīkṛṣṇa-jarāsandha-saṁvāda-viṣayaka ekaviṁśatitamo ’dhyāyaḥ pūrṇaḥ | asmābhiḥ saha yo yuddhaṁ tava bhaviṣyati, sa tava yathā svargaloka-prāpti-sādhakaḥ syāt, tathā yuddhaḥ kasya sulabhaḥ? mama pārśve mahān balavāhinī ca śaktir asti—ity asmin garveṇa māgadha-deśasya agaṇita-senābhiḥ pareṣām apamānaṁ mā kṛthāḥ | rājan! pratyeka-manuṣye balaṁ ca parākramaś ca vidyate | mahārāja! kasyacid tava-samaṁ tejaḥ, kasyacid api tvatto ’dhikaṁ bhavati |
ดังนี้ บทที่ยี่สิบเอ็ดในตอน ‘การสังหารชราสันธะ’ อันอยู่ในสภาปรพ แห่งศรีมหาภารตะ ว่าด้วยบทสนทนาระหว่างพระศรีกฤษณะกับชราสันธะ จึงสิ้นสุดลง. “ศึกที่กำลังจะเกิดขึ้นระหว่างท่านกับเรา—ศึกใดเล่าจะหาได้ง่ายเท่านี้ และจะเป็นเครื่องนำท่านสู่สวรรค์ได้เท่านี้? แต่ท่านอย่าได้เมามัวด้วยความหยิ่งผยอง เพราะมีกองทัพมคธอันไพศาลและกำลังมาก แล้วดูหมิ่นกดขี่ผู้อื่นเลย. ข้าแต่พระราชา มนุษย์ทุกคนย่อมมีส่วนแห่งกำลังและความกล้าหาญ; บางคนมีรัศมีเดชเทียบท่าน และบางคนมีรัศมีเดชยิ่งกว่าท่านด้วย.”
श्रीकृष्ण उवाच