Shloka 27
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
शाल्वायनाश्न राजान: सोदर्यानुचरै: सह । दक्षिणा ये च पञज्चाला: पूर्वा: कुन्तिषु कोशला:,शूरसेन, भद्रकार, बोध, शाल्व, पटच्चर, सुस्थल, सुकुट्ट, कुलिन्द, कुन्ति तथा शाल्वायन आदि राजा भी अपने भाइयों तथा सेवकोंके साथ दक्षिण दिशामें भाग गये हैं। जो लोग दक्षिण पंचाल एवं पूर्वी कुन्तिप्रदेशमें रहते थे, वे सभी क्षत्रिय तथा कोशल, मत्स्य, संन्यस्तपाद आदि राजपूत भी जरासंधके भयसे पीड़ित हो उत्तर दिशाको छोड़कर दक्षिण दिशाका ही आश्रय ले चुके हैं
śālvāyanāś ca rājānaḥ sodaryānucaraiḥ saha | dakṣiṇā ye ca pañcālāḥ pūrvāḥ kuntiṣu kośalāḥ ||
พระศรีกฤษณะตรัสว่า “บรรดากษัตริย์ศาลวายนะก็เช่นกัน ได้พาพี่น้องร่วมสายเลือดและบริวารหนีไปยังทิศใต้. อีกทั้งชาวปัญจาลฝ่ายใต้ ชนคุนติฝ่ายตะวันออก และชาวโกศล—กษัตริย์กษัตริยะเหล่านี้ล้วนทุกข์ร้อนด้วยความกลัวชราสันธะ จึงละทิ้งถิ่นฐานของตนแล้วไปพึ่งพิงในแดนใต้.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Unchecked imperial power rooted in fear can displace even established kṣatriya rulers; political dharma requires protection of subjects and stability, and when that fails, rulers seek refuge and realign, revealing the ethical cost of tyranny and intimidation.
Kṛṣṇa describes how multiple kings and regional groups—Śālvāyanas, southern Pañcālas, eastern Kunti peoples, and Kośalas—have fled and regrouped in the south because Jarāsandha’s dominance has made their former territories unsafe.