Shloka 5
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
शक्रस्य तु सभायां तु देवा: संकीर्तिता मुने । उद्देशतश्न गन्धर्वा विविधाक्ष महर्षय:,परंतु मुने! इन्द्रकी सभामें आपने अधिकांश देवताओंकी ही उपस्थितिका वर्णन किया है और थोड़े-से विभिन्न गधर्वों एवं महर्षियोंकी भी स्थिति बतायी है
śakrasya tu sabhāyāṃ tu devāḥ saṃkīrtitā mune | uddeśataś ca gandharvā vividhākṣā maharṣayaḥ ||
ข้าแต่มุนี ในสภาของศักระ (อินทร์) ท่านได้กล่าวนับเป็นสำคัญถึงเหล่าเทวะทั้งหลาย; และเพียงโดยสังเขปได้เอ่ยถึงคันธรรพ์บางพวกผู้มีรูปพรรณหลากหลาย ตลอดจนมหาฤษีบางท่านด้วย
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry: a righteous king listens carefully, notices imbalance or incompleteness in a report, and respectfully asks a sage for fuller detail—showing that governance and dharma rely on attentive hearing (śravaṇa) and precise understanding.
After hearing about Indra’s splendid court, Yudhiṣṭhira observes that the sage’s description focused mainly on the gods and only briefly mentioned Gandharvas and great seers; he therefore requests a more complete account of the other eminent beings present in that assembly.