Shloka 51
ते वर्धयित्वा नृपतिं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् । जितकाशिनो लब्धलक्ष्या युद्धशौण्डा: प्रहारिण:
te vardhayitvā nṛpatiṁ dharmātmānaṁ yudhiṣṭhiram | jitakāśino labdhalakṣyā yuddhaśauṇḍāḥ prahāriṇaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ครั้นถวายความยินดีแด่พระเจ้ายุธิษฐิระผู้ทรงธรรมแล้ว เหล่านักรบผู้กล้าหาญ—ปลาบปลื้มในชัยชนะ บรรลุเป้าหมาย เชี่ยวชาญศึกและหนักแน่นในการโจมตี—ได้กล่าวสรรเสริญด้วยถ้อยคำสดุดีแด่กฤษณะและอรชุน ผู้เผาผลาญศัตรู แล้วจึงกลับสู่ค่ายของตนด้วยความปีติ
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid warfare, the passage foregrounds dharma and proper conduct: honoring a righteous leader (Yudhiṣṭhira) and acknowledging the decisive, dharma-aligned agency of Kṛṣṇa and Arjuna. Victory is framed not merely as conquest but as the fulfillment of a rightful aim, accompanied by respectful praise and orderly return.
After a successful engagement, the warriors rejoice as victors. They congratulate King Yudhiṣṭhira, praise Kṛṣṇa and Arjuna for afflicting the enemy, and then happily go back to their camp.