Shloka 31
जयश्चैव ध्रुवो5स्माकं न त्वस्माकं पराजय: । यदा त्वं युधि पार्थस्य सारथ्यमुपजग्मिवान्
jayaś caiva dhruvo ’smākaṃ na tv asmākaṃ parājayaḥ | yadā tvaṃ yudhi pārthasya sārathyam upajagmivān ||
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ชัยชนะของพวกเรานั้นแน่นอนและมั่นคง ความพ่ายแพ้ย่อมไม่อาจเป็นของเราได้ เพราะเมื่อพระองค์เสด็จเข้าสู่สงครามในฐานะสารถีของปารถะ เมื่อนั้นเองความมั่นใจของเราก็แน่วแน่ไม่หวั่นไหว
संयज उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring ethic that righteous alignment and divine guidance (symbolized by Kṛṣṇa taking the charioteer’s role) make victory ‘dhruva’—morally and strategically assured—whereas mere force without such alignment tends toward defeat.
Saṃjaya expresses certainty of the Pāṇḍavas’ victory, grounding it in the decisive fact that Kṛṣṇa has taken up the role of Arjuna’s charioteer in the battle, which is taken as an unmistakable sign that defeat is impossible for their side.