Shloka 18
दिष्टया गाण्डीवधन्वा च पाण्डवश्न वृकोदर: । त्वं चापि कुशली राजन माद्रीपुत्रो च पाण्डवी
diṣṭyā gāṇḍīvadhanvā ca pāṇḍavaś ca vṛkodaraḥ | tvaṃ cāpi kuśalī rājan mādrīputro ca pāṇḍavī ||
“ขอความเป็นสิริมงคลจงมีเถิด อรชุนผู้ถือคันศรคาณฑีวะ และภีมะ วฤโกทรในหมู่ปาณฑพ ล้วนปลอดภัย และพระองค์เองก็ทรงเกษมสวัสดิ์ โอ้พระราชา ทั้งโอรสของมาทรีในหมู่ปาณฑพก็ยังมิได้บาดเจ็บ”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid catastrophic conflict, the text highlights gratitude for life preserved (diṣṭyā) and the ethical weight of protecting dharmic agents; survival is treated not merely as luck but as a meaningful, providential turning that sustains righteous action and responsibility.
Sañjaya reports to the king that key Pāṇḍava warriors—Arjuna with the Gāṇḍīva, Bhīma (Vṛkodara), and a son of Mādrī (Nakula or Sahadeva)—along with the addressed king himself, are safe, conveying a moment of relief and situational update within the ongoing battle account.