Shloka 96
उपप्रेक्षसि राधेय कक्व ते धर्मस्तदा गत: । '(याद है न, तुमने द्रौपदीसे कहा था) “कृष्णे! पाण्डव नष्ट हो गये, सदाके लिये नरकमें पड़ गये। अब तू किसी दूसरे पतिका वरण कर ले। जब तुम ऐसी बात कहते हुए गजगामिनी द्रौपदीको निकटसे आँखें फाड़-फाड़कर देख रहे थे, उस समय तुम्हारा धर्म कहाँ चला गया था?
upaprekṣasi rādheya kva te dharmas tadā gataḥ |
สัญชัยกล่าวว่า— “โอ ราธेय บุตรแห่งราธา บัดนี้เจ้ากลับเพ่งพินิจและตัดสิน แต่ครั้งนั้นธรรมของเจ้าไปอยู่ที่ใด? เมื่อเจ้ากล่าวแก่เทราปที กฤษณาอย่างโหดร้ายว่า ‘ปาณฑพพินาศแล้ว ตกนรกชั่วกาล; จงเลือกสามีอื่นเถิด’ และจ้องนางจากใกล้ด้วยความไร้ยางอาย—เมื่อนั้นความชอบธรรมของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
संजय उवाच
Educational Q&A
Moral scrutiny is hollow without self-accountability: one who questions dharma in others must face one’s own past violations—especially cruelty in speech and the humiliation of the vulnerable.
Sañjaya rebukes Karṇa by recalling his earlier harsh words to Draupadī, contrasting Karṇa’s present posture of judgment with his prior lapse of dharma during her humiliation.