Shloka 10
दृष्टवा तयोस्तं युधि सम्प्रहारं परस्परस्यान्तरमीक्षमाणयो: । घोरं तयोर्दु्विषहं रणे<न्यै- योधा: सर्वे विस्मयम भ्यगच्छन्
sañjaya uvāca | dṛṣṭvā tayos taṃ yudhi samprāhāraṃ parasparasyāntaram īkṣamāṇayoḥ | ghoraṃ tayor durviṣahaṃ raṇe 'nyair yodhāḥ sarve vismayam abhyagacchan ||
สัญชัยกล่าวว่า เมื่อเห็นการปะทะกันในศึกของทั้งสอง—ต่างเฝ้ามองหาช่อง (จุดอ่อน) ของกันและกัน—และเห็นการแลกเปลี่ยนการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งนักรบอื่นใดก็ยากจะทานได้ เหล่านักรบทั้งปวงที่ยืนอยู่ในสนามรบต่างตกตะลึงด้วยความพิศวง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the extraordinary intensity of a duel: true martial excellence is shown not merely by force, but by alertness, timing, and the ability to find an opening—so much so that even seasoned warriors are left in awe.
Sañjaya describes two champions locked in fierce close combat, each searching for a momentary vulnerability in the other; the terrifying exchange of blows amazes all the warriors watching on the battlefield.