Shloka 74
घ्नतोस्तथान्योन्यमिषुप्रवेकै- रधनंजयस्याधिरयथेश्ष तत्र । उस समय वहाँ अर्जुन और कर्ण उत्तम बाणोंद्वारा एक-दूसरेको चोट पहुँचा रहे थे। उनके धनुष, प्रत्यंचा और हथेलीका संघर्ष बड़ा भयंकर होता जा रहा था और उससे उत्तमोत्तम बाण छूट रहे थे || ७३ $ ।। ततो धनुर्ज्या सहसातिकृष्टा सुघोषमच्छिद्यत पाण्डवस्य
sañjaya uvāca |
ghnatoḥ tathānyonyam iṣupravekair
dhanañjayasya adhiraṭheś ca tatra |
tato dhanuḥjyā sahasātikṛṣṭā
sughoṣam acchidya(t) pāṇḍavasya ||
ขณะนั้น ณ ที่นั้น ธนัญชัยอรชุนและกัรณะโอรสแห่งอธิรถะ ต่างยิงศรอันยอดเยี่ยมแทงต้องกันและกัน การปะทะกันของคันธนู สายธนู และฝ่ามือก่อให้เกิดเสียงน่าหวาดหวั่น และจากนั้นก็มีศรชั้นเลิศพุ่งออกเป็นระลอก แล้วเมื่อฝ่ายปาณฑพดึงสายธนูอย่างฉับพลันด้วยแรงกล้า สายธนูก็ขาดดังเปรี้ยงก้องกังวาน
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the harsh truth of war: even the greatest warriors are subject to strain, sudden reversals, and the inexorable results of sustained hostility. Valor and skill operate within limits, and conflict amplifies suffering and uncertainty.
Sanjaya describes Arjuna and Karna exchanging superb arrows in a terrifying duel. In the midst of this intense contest, as Arjuna draws his bowstring forcefully, the bowstring snaps with a loud sound.