चतुः:शतान् द्विरदान् सायुधान् वै हत्वा रथानष्टशताञ्जघान । इसके बाद अर्जुनने पुनः तीन, आठ, दो, चार और दस बाणोंद्वारा कर्णको बारंबार घायल करके अस्त्र-शस्त्रधारी सवारोंसहित चार सौ हाथियोंको मारकर आठ सौ रथोंको नष्ट कर दिया
sañjaya uvāca | catuḥśatān dviradān sāyudhān vai hatvā rathān aṣṭaśatāñ jaghāna |
สัญชัยกล่าวว่า ครั้นสังหารช้างติดอาวุธสี่ร้อยเชือกแล้ว เขาก็ทำลายรถศึกแปดร้อยคัน. ต่อจากนั้น อรชุนยิงศรสาม แปด สอง สี่ และสิบดอก แทงกรรณะซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้บาดเจ็บ และได้สังหารช้างสี่ร้อยเชือกพร้อมทั้งพลสารถีและพลอาวุธ ก่อนจะกวาดล้างรถศึกแปดร้อยคันให้พินาศ
संजय उवाच
The verse highlights the epic tension between kṣatriya duty (skill and steadfastness in battle) and the sobering ethical reality of war: even 'heroic' action entails immense destruction, inviting reflection on dharma amid violence.
Sañjaya reports a surge of battlefield devastation: after killing four hundred armed elephants, the warrior goes on to destroy eight hundred chariots, conveying the overwhelming intensity and scale of the combat.