Shloka 231
तैश्वातिवेगात् स तथाविधो5पि नीत: शमं वल्लिरतिप्रचण्ड: । बलाहकैरेव दिगन्तराणि व्याप्तानि सर्वाणि यथा नभशक्ष
taiś cātivegāt sa tathāvidho ’pi nītaḥ śamaṁ vallir atipracandaḥ | balāhakair eva digantarāṇi vyāptāni sarvāṇi yathā nabhaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—ด้วยแรงกระหน่ำอันมหาศาลของพวกเขา แม้เขาผู้น่าเกรงขามถึงเพียงนั้นก็ถูกบีบให้หยุดลง ดุจเถาวัลย์ที่กำเริบรุนแรงแล้วพลันสงบลงฉับพลัน ราวกับท้องฟ้าถูกเมฆพายุปกคลุมทั่วทุกทิศ มิให้มีทิศใดว่างเว้น
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that even great strength can be checked when confronted by overwhelming collective force; in ethical terms, it points to the instability of pride and the need for restraint amid the surging momentum of conflict.
Sañjaya describes a powerful warrior being forced into stillness by the intense onrush of opponents, using vivid similes: a fierce creeper calmed, and the sky’s directions covered everywhere by storm-clouds.