Shloka 123
नराश्वनागानमितान् निजषघ्नतुः परस्परं चापि महारथौ नृप । नरेश्वर! वे महाधनुर्धर और महारथी वीर महान् अस्त्रोंका प्रयोग करते हुए अपने भयानक बाणोंद्वारा असंख्य मनुष्यों
sañjaya uvāca | narāśvanāgān amitān nijaśaghnatuḥ parasparaṃ cāpi mahārathau nṛpa |
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่มหาราชา นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองนั้นเป็นมหาธนูรธร ใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์อันเกรียงไกร ยิงศรอันน่าสะพรึงกล้าฆ่าฟันมนุษย์ ม้า และช้างนับไม่ถ้วน และด้วยเดชะแห่งความเดือดดาลในสงครามก็ยังประหัตประหารกันเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral cost of war: even the highest martial excellence, when driven by enmity, results in massive collateral destruction—men, horses, and elephants perish alongside the duelists’ mutual wounding.
Sañjaya reports to the king that two elite chariot-warriors are fighting fiercely, deploying powerful weapons and raining arrows that kill innumerable troops and animals, while simultaneously injuring one another in close contest.