Shloka 7
उवाच चाद्याहमहं दुरात्मन् पास्यामि ते शोणितमाजिमध्ये । अथैवमुक्तस्तनयस्तवाग्रां शक्ति वेगात् प्राहिणोन्मृत्युरूपाम्,फिर वे इस प्रकार बोले--“दुरात्मन! आज इस संग्राममें मैं तेरा रक्त-पान करूँगा।' भीमके ऐसा कहते ही आपके पुत्रने उनके ऊपर बड़े वेगसे एक भयंकर शक्ति चलायी, जो मृत्युरूप जान पड़ती थी
uvāca cādyāham ahaṃ durātman pāsyāmi te śoṇitam āji-madhye | athaivam uktas tanayas tavāgrāṃ śaktiṃ vegāt prāhiṇon mṛtyu-rūpām ||
สัญชัยกล่าวว่า—ภีมะประกาศว่า “เจ้าคนชั่ว! วันนี้ท่ามกลางสมรภูมินี้ ข้าจะดื่มโลหิตของเจ้า” ครั้นภีมะกล่าวดังนั้น บุตรของท่านก็เหวี่ยง ‘ศักติ’ อาวุธหอกอันน่าสะพรึงด้วยแรงมหาศาล ราวกับเป็นรูปแห่งมัจจุราช
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of war: wrathful vows and dehumanizing speech (“I will drink your blood”) intensify violence, while the narrative frames the ensuing act as almost fated—deadly weapons move like ‘Death’ itself, reminding readers how anger and vengeance can eclipse dharma even within kṣatriya warfare.
Bhīma issues a fierce threat in the middle of combat. Immediately afterward, Dhṛtarāṣṭra’s son (a Kaurava warrior, not named in this line) responds by hurling a terrifying spear-weapon (śakti) at Bhīma with great force, described as resembling Death.