Shloka 4
दृष्टवा तु तत् कर्म कृतं सुदुष्करं प्रापूजयन् सर्वयोधा: प्रहृष्टा:,उसके इस अत्यन्त दुष्कर कर्मको देखकर सभी योद्धा बड़े प्रसन्न हुए और उसकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे। फिर आपके पुत्रने तुरंत ही एक बाण मारकर भीमसेनको गहरी चोट पहुँचायी। इससे फिर उन्हें बड़ा क्रोध हुआ। वे उसकी ओर देखकर शीघ्र ही रोषसे प्रज्वलित हो उठे
sañjaya uvāca | dṛṣṭvā tu tat karma kṛtaṃ suduṣkaraṃ prāpūjayan sarvayodhāḥ prahṛṣṭāḥ |
สัญชัยกล่าวว่า—ครั้นเห็นวีรกรรมอันยากยิ่งนั้นสำเร็จลง เหล่านักรบทั้งปวงต่างยินดี โห่ร้องสรรเสริญและยกย่องเขาอย่างยิ่ง แล้วบุตรของท่านก็พลันยิงศรใส่ภีมเสน ทำให้บาดแผลลึก ครั้นนั้นความพิโรธของภีมะก็ปะทุขึ้นอีก เขาจ้องมองไปยังผู้นั้นและลุกโชนด้วยโทสะในบัดดล।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public acclaim of a difficult martial feat can intensify rivalry: praise fuels pride and provocation, while injury fuels wrath—showing the ethical danger of unchecked anger and the chain reaction of violence in war.
After a formidable deed is witnessed, the warriors rejoice and praise the doer. Immediately afterward, Duryodhana strikes Bhīma with an arrow, causing a severe wound; Bhīma’s anger surges as he turns his gaze toward Duryodhana, ready to retaliate.