Shloka 2
स तत् कृत्वा राजपुत्रस्तरस्वी विव्याध भीम॑ नवशभि: पृषत्कै: । ततो5भिनद् बहुभि: क्षिप्रमेव वरेषुभिर्भीमसेनं महात्मा,ऐसा करके उस वेगशाली राजपुत्रने भीमसेनपर नौ बाणोंका प्रहार किया। इसके बाद महामना दुःशासनने बड़ी फुर्तीके साथ बहुत-से उत्तम बाणोंद्वारा भीमसेनको अच्छी तरह बींध डाला
sa tat kṛtvā rājaputras tarasvī vivyādha bhīmaṁ navaśabhiḥ pṛṣatkaiḥ | tato 'bhinad bahubhiḥ kṣipram eva vareṣubhir bhīmasenaṁ mahātmā ||
ครั้นทำดังนั้นแล้ว ราชกุมารผู้ว่องไวก็ยิงภีมะด้วยศรเก้าดอก จากนั้นนักรบผู้ทรงเดชก็เร่งรัวศรอันประเสริฐจำนวนมาก แทงภีมเสนะซ้ำแล้วซ้ำเล่า
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily serves narrative function rather than explicit instruction: it highlights how, in the heat of war, speed and martial skill drive events, while ethical ideals (dharma, restraint, compassion) are largely eclipsed by the mechanics of combat.
A swift royal warrior shoots Bhīma with nine arrows, and then rapidly continues to wound him with many fine arrows, intensifying the duel and showing sustained pressure on Bhīma in the battlefield sequence.