Shloka 4
तमभ्यधावतन्निहते कुमारे कैकेयसेनापतिरुग्रकर्मा । शरैरविधुन्वन् भृशमुग्रवेगै: कर्णात्मजं चाप्यहनत् प्रसेनम्
tam abhyadhāvat tan-nihate kumāre kaikeyasenāpatir ugrakarmā | śarair vidhunvan bhṛśam ugravegaiḥ karṇātmajaṃ cāpy ahanat prasenaṃ ||
สัญชัยกล่าวว่า—เมื่อเจ้าชายไกเกยะผู้นั้นถูกสังหารแล้ว อุครกรรมัน แม่ทัพแห่งไกเกยะก็พุ่งเข้าหากรรณะ เขาหมุนคันธนูและยิงศรที่มีความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว จนกระทั่งกระทบประเสนะ บุตรของกรรณะ ให้บาดเจ็บท่ามกลางศึก
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the war-ethic of immediate reprisal: the fall of a warrior triggers swift counteraction, showing how battlefield dharma (kṣatriya conduct) can intensify conflict and multiply suffering through chains of retaliation.
After a prince has been struck down, the Kekaya commander Ugrakarman charges forward and, using fast and fierce arrows, strikes and wounds Prasena, who is identified as Karṇa’s son.