Shloka 31
राजन! इस प्रकार जब वह भयंकर संग्राम चल रहा था, उसी समय राजा दुर्योधनका छोटा भाई आपका पुत्र दुःशासन निर्भय हो बाणोंकी वर्षा करता हुआ भीमसेनपर चढ़ आया। उसे देखते ही भीमसेन भी बड़े उतावले होकर उसकी ओर दौड़े और जिस प्रकार सिंह महारुकु नामक मृगपर आक्रमण करता है, उसी प्रकार उसके पास जा पहुँचे ।।
tatas tayor yuddham atīva dāruṇaṁ pradīvyatoḥ prāṇadurodaraṁ dvayoḥ | paraspareṇābhiniviṣṭaroṣayor udagrayoḥ śambaraśakrayor yathā ||
ข้าแต่พระราชา! ขณะศึกอันน่าสะพรึงนั้นกำลังดำเนินอยู่ ในกาลนั้นเอง ท้าวทุรโยธน์มีอนุชาคือโอรสของท่าน ทุศศาสนะ ผู้ไม่ครั่นคร้าม ก็กรูเข้าหาภีมเสนพร้อมโปรยศรดุจห่าฝน ครั้นภีมเสนเห็นดังนั้นก็พุ่งเข้าหาอย่างร้อนรน และดุจราชสีห์เข้าจู่โจมกวางใหญ่ชื่อมหารุรุ เขาก็เข้าประชิดทันที แล้วศึกอันดุร้ายยิ่งก็ปะทุขึ้นระหว่างทั้งสอง ประหนึ่งเอาชีวิตเป็นเดิมพัน; ด้วยโทสะที่ปักแน่นต่อกัน วีรบุรุษผู้เกรี้ยวกราดทั้งคู่ปะทะกันดุจชัมพรกับศักระ (อินทรา) ในกาลก่อน
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mutual wrath, once fully entrenched, makes conflict a ‘wager of life’ (prāṇa-durodara). It cautions that anger escalates violence beyond strategy into existential risk, even for mighty warriors, and frames battlefield valor alongside the moral peril of rage-driven action.
Sanjaya describes Bhima and Duhshasana meeting in an extremely fierce duel. Their mutual anger is emphasized, and their clash is compared to the mythic confrontation between Indra (Śakra) and the asura Śambara, signaling a titanic, life-staking encounter.