Shloka 24
ततः शिनीनामृषभ: शितै: शरै- निक्त्य कर्णप्रहितानिषून् बहून् । विदार्य कर्ण निशितैरयस्मयै- स्तवात्मजं ज्येष्ठमविध्यदष्टभि:
tataḥ śinīnām ṛṣabhaḥ śitaiḥ śaraiḥ nikṛtya karṇaprahitāniṣūn bahūn | vidārya karṇaṃ niśitair ayasmayais tavātmajaṃ jyeṣṭham avidhyad aṣṭabhiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—แล้วสาตยกี ผู้เป็นยอดแห่งวงศ์ศินี ใช้ศรคมกริบตัดศรจำนวนมากที่กรรณะยิงมา ครั้นได้แทงกรรณะให้บาดเจ็บด้วยศรปลายเหล็กอันแหลมคมแล้ว ก็ยิงทุรโยธนะ บุตรคนโตของท่าน ด้วยศรแปดดอกจนติดตรึง
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, technical mastery and steadfast allegiance can lead to swift, decisive harm; it implicitly warns that once dharmic restraints erode in battle, actions follow a harsh logic of retaliation and dominance rather than compassion.
Sātyaki intercepts and cuts down many arrows shot by Karṇa, then wounds Karṇa with sharp iron-tipped arrows, and finally pierces Duryodhana—Dhṛtarāṣṭra’s eldest son—with eight arrows.