कर्णेन भग्नान् पञ्चालान् द्रावयन् बहु शोभते । जनार्दन! ये पांचालयोद्धा कर्णसे डरकर भाग रहे हैं, यह राजा दुर्योधन है, जिसके ऊपर श्वेत छत्र तना हुआ है और कर्णने जिनके पाँव उखाड़ दिये हैं उन पांचालोंको खदेड़ता हुआ यह बड़ी शोभा पा रहा है ।। कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिश्वेव महारथ:,कृपाचार्य, कृतवर्मा और महारथी अभश्व॒त्थामा-ये सूतपुत्रसे सुरक्षित हो राजा दुर्योधनकी रक्षा करते हैं। यदि हम इन तीनोंको नहीं मारते हैं तो ये सोमकोंका संहार कर डालेंगे
arjuna uvāca | karṇena bhagnān pāñcālān drāvayan bahu śobhate | janārdana! ye pāñcālayoddhāḥ karṇase darakara bhāga rahe haiṃ, eṣa rājā duryodhanaḥ, yasyopari śveta-chatraṃ tanūtaṃ, karṇena ca yeṣāṃ pādā utkṛttāḥ, tān pāñcālān anudhāvann eṣa mahā-śobhāṃ labhate || kṛpaś ca kṛtavarmā ca drauṇiś caiva mahārathaḥ | ete sūtaputreṇa saṃrakṣitā rājānaṃ duryodhanaṃ rakṣanti | yadi vayam etān trīn na nihanyāmaḥ, tarhi te asmākaṃ sainyānāṃ saṃhāraṃ kariṣyanti ||
อรชุนกล่าวว่า “โอ้ ชนารทนะ! จงดูเถิด—ภายใต้ฉัตรหลวงสีขาว พระเจ้าทุรโยธนะยิ่งผ่องแผ้ว เมื่อทรงขับไล่พวกปัญจาลที่ถูกกรรณะทำให้แตกพ่ายแล้ว พระองค์ไล่ต้อนเหล่านักรบปัญจาลที่หนีด้วยความหวาดกลัวต่อบุตรแห่งสุตะ และได้ชื่อเสียงยิ่งใหญ่ และกฤปะ กฤตวรมะ กับอัศวัตถามา บุตรแห่งโทรณะ—มหารถผู้เกรียงไกร—ซึ่งอยู่ในความคุ้มครองของกรรณะ กำลังยืนพิทักษ์พระเจ้าทุรโยธนะ หากเราไม่โค่นทั้งสามนี้ พวกเขาจะทำลายกองทัพโสมกะ”
अजुन उवाच
In the ethics of battlefield dharma, Arjuna frames targeted action as a necessity: when key protectors sustain an unjust power and threaten mass destruction, decisive engagement against those pillars is presented as a grim but strategic duty rather than personal hatred.
Arjuna points out that Duryodhana, under the royal white parasol, is pursuing the Pāñcāla troops who have been broken by Karṇa. He then identifies three major defenders—Kṛpa, Kṛtavarmā, and Aśvatthāmā—shielding Duryodhana under Karṇa’s protection, and argues they must be slain to prevent devastation of the Pāṇḍava army.