Shloka 43
शर्म वर्म प्रतिष्ठा च जीविताशा च संजय । शत्रुसूदन राधापुत्र कर्णने भी अपनी प्रतिज्ञाके अनुसार सारा कार्य किया। संजय! वही समस्त कौरव-योद्धाओंका कल्याणकारी आश्रय
sañjaya uvāca |
śarma varma pratiṣṭhā ca jīvitāśā ca sañjaya |
śatrusūdana rādheyaḥ karṇo hi svapratijñayā sarvaṃ karma cakāra |
sañjaya! sa eva samasta-kaurava-yoddhṝṇāṃ kalyāṇakārī āśrayaḥ, kavaca-sadṛśaḥ saṃrakṣakaḥ, pratiṣṭhā ca jīvitāśā ca āsīt |
chiccheda bahudhā karṇo yodha-vratam anuṣṭhitaḥ |
rājan! yodha-vrata-pālakaḥ karṇo hastidanta-muṣṭi-kṛtān khaḍgān, dhvajān, śaktīḥ, aśvān, gajān, nānā-vidhān rathān, patākāḥ, vyajanāni, dhurān, yūgān, yotāni ca, bhinna-bhinna-cakra-khaṇḍāni ca ciccheda |
tatra bhārata karṇena nihatāir gaja-vājibhiḥ ...
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช กรรณะ—โอรสราธา ผู้ปราบศัตรู—ได้ทำทุกสิ่งให้สำเร็จตามสัตย์ปฏิญาณของตน สำหรับเหล่านักรบเการพ เขาคือที่พึ่งอันเกื้อกูล เป็นผู้คุ้มครองดุจเกราะ เป็นเกียรติและความหวังแห่งชีวิตของพวกเขา เมื่อยึดมั่นในวัตรของนักรบ กรรณะได้ทำลายสิ่งต่าง ๆ มากมายในสมรภูมิ—ดาบด้ามงา ธงชัยและป้ายธง หอก ม้าและช้าง รถศึกนานาชนิด พัดโบก; ทั้งเพลา แอก เชือกเทียม และล้อหลากแบบ—แตกเป็นเสี่ยง ๆ ที่นั่น โอ ภารตะ สมรภูมิก็เกลื่อนไปด้วยช้างและม้าที่กรรณะสังหาร”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the power of a solemn vow (pratijñā) and the ideal of yodha-vrata—steadfast adherence to the warrior’s code. Ethically, it portrays how personal resolve and martial duty can make one a ‘refuge’ for allies, while also reminding the reader that such excellence operates within the destructive reality of war.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Karna, keeping his pledge, fought with overwhelming force. He shattered weapons, standards, chariots, and battlefield equipment, and slew many horses and elephants, becoming the Kauravas’ chief support and protector in that phase of the battle.