Shloka 596
शक्ति चिक्षेप समरे रुक्मदण्डामयस्मयीम् । महाराज! तब क्रोधमें भरे हुए प्रतापी भीमसेनने समरांगणमें शकुनिपर सुवर्णमय दण्डवाली एक लोहेकी शक्ति चलायी
sañjaya uvāca | śaktiṃ cikṣepa samare rukmadaṇḍām ayasmayīm | mahārāja! tataḥ krodhena bhareṇa pratāpī bhīmaseno samarāṅgaṇe śakunipari suvarṇamaya-daṇḍavālīṃ loha-śaktiṃ calāyām āsa |
สัญชัยกล่าวว่า—ข้าแต่มหาราช! เขาได้ขว้างศัสตรา “ศักติ” อันทำด้วยเหล็ก มีด้ามประดับทองลงในสนามรบ แล้วภีมเสนผู้ทรงพลังซึ่งเดือดดาลด้วยโทสะ ก็พุ่ง “ศักติ” เหล็กหนักที่มีด้ามงามด้วยทองใส่ศากุนีในท่ามกลางยุทธภูมิ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wrath (krodha) intensifies violence in war: even heroic strength becomes ethically fraught when driven by anger, reminding the listener that inner passions can steer action as powerfully as duty.
In the ongoing battle, a śakti (spear-missile) is hurled; then Bhima, enraged, launches an iron śakti with a golden shaft toward Shakuni on the battlefield, as Sanjaya reports to Dhritarashtra.