Shloka 39
वह देखिये, किरीटधारी अर्जुनने समरांगणमें सारथि और घोड़ोंसहित इन चार सौ रथियोंको मार डाला तथा अपने विशाल बाणोंद्वारा सात सौ हाथियों, बहुत-से पैदलों, घुड़सवारों और अनेकानेक रथोंका संहार कर डाला ।। अयं समभ्येति तवान्तिकं बली निघ्नन् कुरूंश्रित्र इव ग्रहो<र्जुन: । समृद्धकामो5सि हतास्तवाहिता बल॑ तवायुश्न चिराय वर्धताम्,विचित्र ग्रहके समान ये बलवान् अर्जुन कौरवोंका संहार करते हुए आपके निकट आ रहे हैं। अब आपकी कामना सफल हुई। आपके शत्रु मारे गये। इस समय चिरकालके लिये आपका बल और आयु बढ़े
ayaṁ samabhyeti tavāntikaṁ balī nighnan kurūñ chitra iva graho 'rjunaḥ | samṛddhakāmo 'si hatās tavāhitā balaṁ tavāyuś ca cirāya vardhatām ||
จงดูเถิด—อรชุนผู้ทรงมงกุฎได้สังหารนักรบรถศึกสี่ร้อยนายในสนามรบ พร้อมทั้งสารถีและม้าทั้งหลาย และด้วยศรอันใหญ่ยิ่ง เขายังโค่นช้างเจ็ดร้อยเชือก ตลอดจนทหารราบ ทหารม้า และรถศึกอีกนับไม่ถ้วนด้วย บัดนี้อรชุนผู้เกรียงไกรนั้นกำลังเข้าใกล้ท่าน ดุจดาวเคราะห์อันพิสดาร โค่นล้มเหล่ากุรุไปตลอดทาง ความปรารถนาของท่านสำเร็จแล้ว ศัตรูของท่านถูกสังหารแล้ว ขอให้กำลังและอายุของท่านเพิ่มพูนยืนนาน
विशोक उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a battlefield benediction and a rhetorical affirmation of martial success: the speaker frames Arjuna’s unstoppable advance as the fulfillment of the addressee’s aim, then blesses the addressee with enduring strength and life. Ethically, it reflects the epic’s kṣatriya-war idiom where victory and the destruction of foes are praised as the completion of a chosen objective.
In the Karṇa Parva battle sequence, Arjuna is described as annihilating large numbers of enemy units—chariot-warriors with their charioteers and horses, as well as elephants, infantry, cavalry, and many chariots—and then advancing toward the addressed leader. The speaker compares Arjuna’s approach to the striking movement of a celestial body (graha) and declares that the addressee’s enemies have been slain.