Shloka 4
त्वत्सहायो हाहं कृष्ण त्रींललोकान् वै समागतान् | प्रापयेयं परं लोक॑ किमु कर्ण महाहवे,'श्रीकृष्णण आपकी सहायता मिलनेपर तो मैं युद्धके लिये सामने आये हुए तीनों लोकोंको भी परलोकका पथिक बना सकता हूँ, फिर इस महासमरमें कर्णको जीतना कौन बड़ी बात है?
tvatsahāyo hāhaṁ kṛṣṇa trīṁl lokān vai samāgatān | prāpayeyaṁ paraṁ lokaṁ kimu karṇa mahāhave ||
สัญชัยกล่าวว่า “โอ้กฤษณะ หากมีท่านเป็นสหาย แม้สามโลกจะรวมกันเข้าต้านข้า ข้าก็ยังส่งพวกเขาไปสู่หนทางแห่งปรโลกได้ แล้วในมหาสงครามนี้ การพิชิตกรรณะจะยากเย็นอันใดเล่า?”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the perceived invincibility that comes from divine alliance: with Kṛṣṇa’s support, even cosmic opposition seems conquerable. Ethically, it underscores how reliance on a righteous guide (and the moral force associated with him) is viewed as decisive in dharmic conflict.
In the Karṇa Parva battle context, a speaker expresses supreme confidence that with Kṛṣṇa as helper, defeating Karṇa is trivial—using hyperbole that even the ‘three worlds’ could be sent to the next world if they opposed him.