Shloka 35
हते कर्णे मया संख्ये सपुत्रे ससुहृज्जने । “आज युद्धस्थलमें पुत्रों और सुहृदोंसहित कर्णके मेरे द्वारा मारे जानेपर राजा दुर्योधन अपने लिये निरन्तर शोक करे ।। अद्य कर्ण हतं दृष्टवा धार्तराष्ट्रोत्यमर्षण:
hate karṇe mayā saṅkhye saputre sasuhṛjjane | adya karṇa-hataṃ dṛṣṭvā dhārtarāṣṭro 'tyamarṣaṇaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า “เมื่อกรรณะถูกข้าสังหารในสนามรบ พร้อมด้วยบุตร มิตรสหาย และผู้ติดตามของเขา—วันนี้เมื่อเห็นกรรณะล้มลง บุตรแห่งธฤตราษฏระ (ทุรโยธน์) ผู้ทนรับมิได้ จะถูกความโศกอันไม่ขาดสายเผาผลาญเพื่อตนเอง”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral and psychological consequence of war: the fall of a chief ally (Karṇa) becomes a decisive blow that turns martial pride into unbearable sorrow. It highlights how attachment to power and dependence on a single champion can collapse into self-consuming grief when fortune reverses.
Sañjaya reports that Karṇa has been killed in battle along with his sons and associates. He anticipates that Duryodhana, described as unable to endure such a loss, will be overwhelmed by continual grief upon seeing Karṇa fallen.