Shloka 393
एक एव रणे भीष्म एकवीरत्वमागत: । “किंतु समरांगणमें भीष्मजी अकेले ही पाण्डवों और सूंजयोंको खदेड़कर युद्धमें अद्वितीय वीरके रूपमें विख्यात हुए
eka eva raṇe bhīṣma ekavīratvam āgataḥ |
สัญชัยกล่าวว่า—ในศึกนั้น ภีษมะเพียงผู้เดียวได้บรรลุภาวะแห่งวีรบุรุษเดี่ยว เขาขับไล่เหล่าปาณฑพและศฤญชัยให้ถอยร่นจากสนามรบ และเป็นที่เลื่องลือในสมรภูมิว่าเป็นวีรชนผู้หาคู่มิได้
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of kṣatriya valor: steadfastness and exceptional prowess even when alone. Ethically, it also points to the ambivalence of war—heroic excellence becomes celebrated, yet it serves a destructive end within a larger dharma-conflict.
Sañjaya reports that Bhīṣma, fighting single-handedly, dominates the battlefield—repelling the Pāṇḍavas and the Sṛñjayas and earning fame as an unmatched warrior in that encounter.