Shloka 57
कृताञ्जलिस्ततो वाक्यमुवाचानन्तरं वच: । भगवान् श्रीकृष्णका यह वचन सुनकर धर्मराज युधिष्ठिरने अपने चरणोंमें पड़े हुए हृषीकेशको वेगपूर्वक उठाकर फिर दोनों हाथ जोड़कर यह बात कही-- ।। एवमेव यथा<<त्थ त्वमस्येषो5तिक्रमो मम,“गोविन्द! आप जैसा कहते हैं, वह ठीक है। वास्तवमें मुझसे यह नियमका उल्लंघन हो गया है। माधव! आपने अनुनयद्वारा मुझे संतुष्ट कर दिया और संकटके समुद्रमें डूबनेसे बचा लिया। अच्युत! आज आपके द्वारा हमलोग घोर विपत्तिसे बच गये
sañjaya uvāca | kṛtāñjalistato vākyamuvācānantaraṃ vacaḥ | bhagavān śrīkṛṣṇa-kathitaṃ vacanaṃ śrutvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ pādayoḥ patitaṃ hṛṣīkeśaṃ vegapūrvakam utthāpya punaḥ karābhyāṃ añjaliṃ kṛtvā idam uvāca— evam eva yathāttha tvaṃ, asyeṣo ’tikramo mama | govinda, yathā vadasi tathā satyam; vastutaḥ mayā niyamasya ullanghanaṃ kṛtam | mādhava, tvayā anunayena ahaṃ saṃtoṣitaḥ, saṅkaṭa-samudre nimajjanāt ca rakṣitaḥ | acyuta, adya tvayā vayaṃ ghora-vipatteḥ paritrātāḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า ครั้นแล้ว ยุธิษฐิระประนมมือกล่าวถ้อยคำต่อไป เมื่อได้ฟังพระดำรัสของพระศรีกฤษณะแล้ว ธรรมราชยุธิษฐิระก็รีบประคองหฤษีเกศผู้หมอบอยู่แทบพระบาทให้ลุกขึ้น แล้วประนมมืออีกครั้งกล่าวว่า “โควินทะ! เป็นจริงดังที่พระองค์ตรัส—แท้จริงข้าพเจ้าได้ล่วงละเมิดข้อบัญญัติ มาธวะ! ด้วยถ้อยคำปลอบประโลมอันอ่อนโยน พระองค์ทรงทำให้ข้าพเจ้าสงบใจ และทรงช่วยให้พ้นจากการจมในมหาสมุทรแห่งความทุกข์ อจยุตะ! วันนี้ก็ด้วยพระองค์เอง พวกเราจึงรอดพ้นจากมหันตภัยอันน่าสะพรึงกลัว”
संजय उवाच