Shloka 256
कर्णस्य सेनापत्यं, माकरव्यूहः, पाण्डवानामर्धचन्द्रव्यूहः
Karna’s Command; Mākara Formation; Pandava Crescent Counter-Array
श्रुत्वा व्यामोहमागच्छच्छोकव्याकुलितेन्द्रिय: । वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! यह कहते हुए ही अम्बिकानन्दन धृतराष्ट्र उस समय यह सुनकर कि अपनी सेनाके प्रमुख वीर मारे गये, अधिकांश सेना नष्ट हो गयी और बहुत थोड़ी शेष रह गयी है, मूर्च्छित हो गये। उनकी इन्द्रियाँ शोकसे व्याकुल हो उठीं
śrutvā vyāmoham āgacchac choka-vyākulitendriyaḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ครั้นได้ยินดังนั้น เขาก็ตกอยู่ในความหลงงุนงง; โศกเศร้าครอบงำอินทรีย์ทั้งปวงของเขา เมื่อได้ฟังว่าวีรบุรุษผู้เป็นกำลังหลักแห่งกองทัพถูกสังหาร กองทัพแทบสิ้นสูญ เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ธฤตราษฏระ โอรสแห่งอัมพิกา ก็เป็นลมล้มลงด้วยความทุกข์โศก
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief and delusion can seize the mind when one is bound by attachment to power and outcomes; reliance on violence and victory as supports of identity culminates in inner collapse when those supports fall.
Vaiśampāyana narrates that Dhṛtarāṣṭra, on hearing the disastrous news of the war—especially the loss of leading warriors and the decimation of his forces—becomes bewildered and is overwhelmed by sorrow.