Shloka 76
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
परामृशसि यत् क्रुद्ध: खड्गमद्भुतविक्रम । 'पार्थ! तुम क्यों इतने उतावले होकर विशाल खड्ग हाथमें ले रहे हो। अद्भुत पराक्रमी वीर! मैं तुमसे पूछता हूँ, बताओ, इस समय तुम्हें यह क्या करनेकी इच्छा हुई है, जिससे कुपित होकर तलवार उठा रहे हो?”,वायुदेव उवाच राजा श्रान्तो विक्षतो दुःखितश्व कर्णेन संख्ये निशितैर्बाणसंघै: । यश्चानिशं सूतपुत्रेण वीर शरैर्भुश॑ ताडितो<युध्यमान: श्रीकृष्णने कहा--वीर! राजा युधिष्ठिर थक गये हैं। कर्णने युद्धस्थलमें अपने तीखे बाणसमूहोंद्वारा इन्हें क्षत-विक्षत कर दिया है, इसलिये ये बहुत दु:खी हैं। इतना ही नहीं, जब ये युद्ध नहीं कर रहे थे, उस समय भी सूतपुत्रने इनके ऊपर लगातार बाणोंकी वर्षा करके इन्हें अत्यन्त घायल कर दिया था
sañjaya uvāca | parāmṛśasi yat kruddhaḥ khaḍgam adbhuta-vikrama | pārtha! tvaṃ kuto ’tīva utāvalaḥ san vipulaṃ khaḍgaṃ haste gṛhṇāsi? adbhuta-parākrama vīra! tvāṃ pṛcchāmi—kim etad idānīṃ kartum icchasi, yena kupito ’si khaḍgam udyamya? || vāyudeva uvāca | rājā śrānto vikṣato duḥkhitaś ca karṇena saṅkhye niśitair bāṇa-saṅghaiḥ | yaś cāniśaṃ sūta-putreṇa vīra śaraiḥ bhṛśaṃ tāḍito ’yudhyamānaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า “เหตุใดท่านจึงเอื้อมไปคว้าดาบด้วยความโกรธ โอ้วีรบุรุษผู้มีเดชานุภาพน่าอัศจรรย์? โอ้ปารถะ เหตุใดท่านจึงรีบร้อนยกดาบใหญ่ขึ้นในมือ? ข้าถามท่าน—เวลานี้ท่านปรารถนาจะทำสิ่งใด จึงเดือดดาลและชูคมดาบ?” วายุเทพกล่าวว่า “พระราชายุธิษฐิระอ่อนล้า บาดเจ็บ และทุกข์ระทม ในสนามรบ กรรณะได้ยิงด้วยฝนศรอันคมกริบจนพระองค์ถูกแทงและฉีกขาดยับเยิน ยิ่งกว่านั้น แม้ยามที่พระราชามิได้ต่อสู้ บุตรสารถีก็ยังระดมศรใส่ไม่หยุด ทำให้บาดเจ็บสาหัส”
संजय उवाच